Gloeilamp van God

Die volk wat in donkerte geleef het, het ’n groot lig gesien, oor dié wat in die donker land was, het ’n lig geskyn (Jes 9:1).

Ons sê soms: “Hier is dit darem pikdonker!” Maar min van ons was al op ’n plek waar daar werklik geen lig is nie. Soos in ’n mynskag, duisende meter onder die aarde. Daar kom geen sweempie maanlig nie, geen sterre flonker daar nie, geen straatligte weerkaats nie, geen silhoeët is sigbaar nie. Net duisternis. Inkswart. Onder in ’n mynskag kan jy letterlik nie jou hand voor jou oë sien nie. Die donkerte sluk jou in … Lees Verder>>

Posted in Mei

Gekraakte koperkoepel

Moenie bang wees nie, Ek is by jou (Jes 43:5).

Die beroemde Spaanse skilder Picasso het ’n skildery gemaak van mense wat onder ’n toe hemel woon. Die enigste lig wat van bo af kom, is dié van bomme wat mense op mekaar werp. Daarmee het Picasso die lewensgevoel van die moderne mens op doek vasgelê, die gevoel dat God afwesig is, dat die hemel bokant ons soos ’n onkraakbare koperkoepel is, waardeur geen lig op die aaklighede van die ondermaanse val nie. Lees Verder>>

In die verkeer

Hy was immers in elke opsig net soos ons aan versoeking onderwerp, maar Hy het nie gesondig nie (Heb 4:15).

God is nie soos ’n verkeersamptenaar wat vanuit ’n helikopter, hoog bo die aarde, die verkeer reguleer nie. Die aarde lê nie ver onder Hom sodat die mense vir Hom soos miertjies op geteerde strepies lyk nie. Hy gee nie bloot daar van bo af instruksies en kyk onbewoë na die verkeersknope en botsings, die bloed wat in die tref-en-trap-ongelukke vloei nie. Lees Verder>>

Is God regtig?

Uit Hom straal die heerlikheid van God en Hy is die ewebeeld van die wese van God (Heb 1:3).

Kort voor slapenstyd gesels ’n dogtertjie en haar ma. Soos dogtertjies van haar ouderdom maar maak, ryg sy die een vraag na die ander in. Sy wil wéét.

“Mamma,” vra sy, “is daar regtig ’n Kersvader?”

Haar ma meen dit is ’n goeie geleentheid om haar kind die feite van die lewe te leer en sê: “Nee, skat, die regtige Kersvader is lankal oorlede.” Lees Verder>>

’n Handwuif vir die poetsvrou

“Ek besing die grootheid van die Here, ek juig oor God, my Verlosser, omdat Hy na my in my geringheid omgesien het” (Luk 1:46-48).

’n Vrou wat elke oggend die vloere van die parlementsgebou moes poleer, het eenmaal teenoor haar vriendinne opgemerk: “Elke oggend wanneer die lede, die amptenare en die ministers hier inkom om hulle dagtaak te begin, loop hulle by my verby sonder om goeiemôre te sê of my eens raak te sien. Nie een kyk na my nie. Hulle koppe is vol landsake, vol aangeleenthede wat die massas raak. Ek is immers net die poetsvrou. Maar weet julle, elke oggend as die president hier inkom, lig hy sy hand in ’n vriendelike groet en sê: ‘Goeiemôre, Mevrou!’” Lees Verder>>

’n Oog vir die kleine

Wat is die mens dan dat U aan hom dink? (Ps 8:5).

’n Sterrekundige het ’n lesing oor die grootheid van die heelal gelewer en die een asemrowende getal na die ander opgenoem: die afstand tussen die aarde en die maan, en tussen die aarde en die ander planete; die omvang van die sterrestelsels; die afstande van miljoene der miljoene ligjare; ’n steeds uitdyende heelal, waarvan ons planeet maar ’n spikkeltjie uitmaak.

Ná die referaat vra ’n aan die spreker: “As die aarde dan so klein en die heelal so oneindig groot is, glo u tog seker nie dat God regtig enige aandag aan ons, nietige mensies, skenk nie?” Lees Verder>>

Ja! vir die lewe

Die Woord het mens geword en onder ons kom woon (Joh 1:14).

God is vir die lewe. Hy ag dit kosbaar en heilig. Hy is immers die Skepper en Gewer daarvan. Hy onderhou dit, dra dit, vertroetel dit en koester dit. Ja, God hou van die klanke van die lewe: mense se stemme, kinders se krete, die blaf van ’n hond, die gekoer van ’n duif, die gesuis van die wind oor grasvlaktes.

God het vreugde aan die lewe. Die ritme van die lewe maak Hom bly: die bloeisels wat bot, die bome wat in die lente hulle nuwe blarebaadjies oor kaal winterskouers aantrek, die wakkerword van die wêreld ná die winterslaap. God het behae in dit alles. Hy het ’n onblusbare Lewenslus! Lees Verder>>

Ongelooflike genade

“God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê” (Joh 3:16).

Waarom is Jesus gebore? Wat is die diepste rede daarvoor? Gister het ons dit in ’n neutedop gestel: Omdat Hy mense liefhet, omdat Hy hulle wil red, sommer net … omdat Hy wou!

Vir ons is sulke nuus oorstelpend. Ons is gewoond daaraan – veral in ons Westerse kultuur – om vir alles wat ons (wil) ontvang ’n teenprestasie te lewer, om daarvoor te werk of om daarvoor te betaal. Alles kos ’n prys. Niks is verniet nie … Lees Verder>>

Sommer net

Ons het sy heerlikheid gesien (Joh 1:14).

Ons het al so gewoond geraak aan die wonderlike evangelieboodskap dat God mens geword het dat ons nie meer die heerlikheid daarvan goed besef nie. Ons dink selde daaraan dat God ons netsowel in ons ellende kon gelaat het. Want die sonde en skuld waarin ons verval het, het niemand anders nie as ons self oor ons gebring.

Dit was die filosoof Søren Kierkegaard wat ons bewus gemaak het van die oneindige kwalitatiewe onderskeid tussen ons en God. God is alles wat ons nie is nie. Ons is alles wat God nie is nie. God is weergaloos. Hy kan met niks en niemand op die aarde of in die hemel vergelyk word nie. Teoloë noem God die Gans Andere … Lees Verder>>

Nugtere feite

Hier volg nou die geskiedenis van die geboorte van Jesus Christus (Matt 1:18).

Jesus is op aarde gebore, tussen mense, as mens. Hierdie boodskap moet ons nie so in hemelse wasigheid hul dat ons dit van die naakte aardsheid daarvan stroop nie.

DJ Opperman se gedig “Kersliedjie” toon treffend die menslikheid van hierdie gebeure aan. Probeer dit gerus in die hande kry om te lees. Dit is ’n gedig wat die geskiedenis van die geboorte van Jesus Christus aards, werklik, maak. In sy gedig plaas Opperman die geskiedenis van Jesus Christus se geboorte vir ons in ons eie ervaringswêreld. Lees Verder>>

1 2 3 4 121