Die soeke na stilte en rus

Hulle het met ʼn skuit na ʼn stil plek vertrek waar hulle alleen kon wees (Markus 6:32).

Dat Jesus, volgens Markus 6:31, in ʼn stadium van sy lewe moeg was en wou rus, sê allereers iets belangrik oor God.

Dit is dat God Hom só met ons nood en behoeftes vereenselwig het dat God in die gestalte of liggaam van die mens Jesus onder ons kom woon het. En dáár, in Jesus se gestalte of liggaam, was God ook by tye moeg en afgemat. Ook dáár moes God, net soos op die sewende skeppingsdag, van sy arbeid rus.

In dié opsig stel Jesus vir ons ʼn belangrike voorbeeld – een wat ons lewe oneindig ryker en sinvoller kan maak as ons Hom hierin sou navolg. En dit is om stilte en rus ʼn uiters belangrike deel van ons lewe te maak. Lees Verder>>

Jesus was moeg

Hy sê toe vir hulle: “Kom julle alleen saam na ʼn stil plek toe en rus ʼn bietjie” (Markus 6:31).

In Markus 6:30-31 kry ons ʼn prentjie van Jesus waaraan ons minder gewoond is, maar een wat uiters belangrik en betekenisvol is.

Ons hoor hier dat Jesus weens allerlei omstandighede moeg en uitgeput was.

Eerstens moes Hy die dissipels se vele stories oor hulle sending aanhoor (Markus 6:30). Daar was boonop ʼn groeiende skare wat Hom net nie alleen wou los nie. Trouens, so erg was die gedrang en die gepaardgaande aansprake dat Jesus en sy dissipels nie eens vir ete kon rustig raak nie (6:31).

Voeg hierby die onverwerkte skok en hartseer van Johannes die Doper se wrede dood, dan verbaas dit ons geensins dat Jesus in dié omstandighede wou wegkom om op ʼn stil plek te gaan rus nie. Want Jesus was moeg. Lees Verder>>

Die verborge goud van Denemarke

Bly weg van die kwaad af en doen wat goed is, soek vrede en jaag dit na (Psalm 34:15).

Aan die begin van Augustus het ek die voorreg gehad om saam met vyftien ander Suid-Afrikaners ʼn pelgrimstog in Denemarke te onderneem.

Hoewel klein, is Denemarke in vele opsigte ʼn unieke samelewing.

Behalwe dat hierdie Skandinawiese land tegnologies en ekonomies hoogs ontwikkeld en welvarend is, staan dit ook bekend as die land met die minste misdaad ter wêreld. Vir albei dié kenmerke is daar ʼn bepaalde rede: sosiale vertroue. Lees Verder>>

Woorde wat vreugde ontlaai

Die woorde van die regverdige bring lewe en geluk (Spreuke 10:11).

Nie lank gelede nie kom ek af op hierdie veelseggende uitspraak:

“There is hardly anything that can make one happier than to feel that one counts for something with other people.”

Dit het my laat terugdink aan een van die ontroerendste oomblikke in my lewe. Dit was tydens ʼn besoek aan ʼn jare lange vriend van my in sy Deense tuisdorp, Silkeborg. Lees Verder>>

Die belangrikste ding op aarde

“Ek is bedroef oor jou, my broer Jonatan. Jy was baie na aan my hart. Jou liefde was vir my wonderliker as die liefde van enige vrou” (2 Samuel 2:26).

In een van sy vele briewe uit die tronk skryf die teoloog Dietrich Bonhoeffer in ʼn stadium aangrypend oor die waarde van intermenslike verhoudings.

Die brief, gerig aan sy boesemvriend Eberhard Bethge, bevat onder meer die volgende woorde:

“In the long run human relationhips are the most important thing in life: the modern ‘efficient’ man can do nothing to change this.” Lees Verder>>

Om vorentoe te leef en agtertoe te onthou

Terwyl ons dan so ʼn groot skare geloofsgetuies rondom ons het, laat ons elke las van ons afgooi, ook die sonde wat ons so maklik verstrik, en laat ons die wedloop wat vir ons voorlê, met volharding hardloop, die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof (Hebreërs 12:1-2).

Søren Kierkegaard, ʼn Deense filosoof, het geskryf dat ons as gelowiges geroep is om vorentoe te leef, maar agtertoe te onthou.

Daarmee het hy die kenmerkende beweging of ritme van die Christelike lewe op ʼn kort en kragtige manier verwoord. Lees Verder>>

Ons bly ontvangers

Ek het geplant, Apollos het natgegooi, maar dit is God wat laat groei het (1 Korintiërs 3:6).

Dit bly tog wonderlik en ʼn verligting dat die vrugbare lewe waartoe die evangelie ons oproep nie iets is wat ons uit ons eie krag hoef te skep nie.

Ek wonder of jy opgelet het dat die gelykenis van die saaier dit impliseer.

Die saad van die Woord beland in goeie grond en begin spontaan groei en uitspruit. Totdat daar oorvloedige vrug verskyn, ja, ʼn oes van ongewone proporsies. Lees Verder>>

Ons is bestem tot vrugbaarheid

Dit gaan goed met die mens … wat in die woord van die Here sy vreugde vind, dit dag en nag oordink. Hy is soos ʼn boom wat by waterstrome geplant is, wat op die regte tyd vrugte dra (Psalm 1:1-3).

Daar is ʼn gebed wat ek dikwels bid.

Dit kom uit Psalm 119:37 en lui: “Weerhou my van ʼn nuttelose lewe, laat my leef op die weg wat U aanwys.”

In die nuutste vertaling van dié psalm word hierdie soort lewe gekoppel aan ons neiging om ons met waardelose dinge besig te hou, om letterlik, soos die vertaling lui, na nuttelose dinge te bly staar, om ons blik en aandag gedurig daardeur in beslag te laat neem. Lees Verder>>

Omhels ook die gebroke lewe

Die boodskap van die kruis van Christus is wel onsin vir dié wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God (1 Korintiërs 1:18).

Daar is min dinge wat ʼn mens so erg kan pla as die verwyt oor vermorste tyd, kanse en geleenthede. Of die skuldgevoelens wat ontstaan weens onvervulde beloftes, dwase keuses en slegte beplanning.

In ʼn aangrypende meditasie oor die gelykenis van die saaier, wys Anthony de Mello ons daarop hoe groot dele van die saad amper sinloos uitgestrooi en vermors is. En dat die lewe ook só lyk. Lees Verder>>

In tye van kommer en voorspoed

“Die man by wie daar tussen die onkruid gesaai is, is hy wat die woord hoor, maar die bekommernis van die lewe en die verleidelikheid van rykdom verstik die woord, en dit bly sonder vrug” (Matteus 13:22).

Ons almal weet hoe sorge en bekommernisse ons lewenshorison so kan vul en oorheers dat alles skielik uitsigloos en donker lyk.

In sulke tye vergeet ons maklik dat die Bybel vol soortgelyke verhale is – stories van mense, ja, goeie gelowiges, wat soms so deur die golwe van die lewe oorweldig is of, ander kere, so deur die glans van rykdom en mag betower is dat hulle hulle geloof prysgegee het. Lees Verder>>

1 2 3 4 5 11