Bly in My

“Julle moet in My bly en Ek in julle” (Johannes 15:3).

Iewers in sy vele geskrifte sê Karl Barth, die bekende Switserse teoloog, dat Jesus uiteindelik net een ding van sy kinders vra.

Dit is: Bly in My!

Maar wat presies beteken dit om te bly in Jesus, ʼn man wat 2 000 jaar gelede geleef het? Lees Verder>>

Om siekte weg te stap

Toe die rooidag uitkom, het Samuel al na Saul op die dak geroep: “Staan op! Ek wil ʼn ent met jou saam stap” (1 Samuel 9:26).

Søren Kierkegaard, die bekende filosoof, was daarvoor bekend dat hy baie lief was vir stap. En dat hy elke dag die strate van Kopenhagen, waar hy gewoon het, op dié manier verken het.

Sy liefde vir stap het aangesluit by ʼn diep oortuiging, ʼn mens sou amper kon sê ʼn filosofie, oor die waarde van stap. Dit het hy soos volg uitgedruk: Lees Verder>>

ʼn Naguiltjie op puinhope

Ek is soos ʼn swart kraai in die woestyn; ek het geword soos ʼn naguiltjie op puinhope. Ek lê wakker; ek het geword soos ʼn eensame voël op ʼn dak (Psalm 102:7-8).

Een van die gevolge van siekte, veral wanneer dit kronies en langdurig is, is dat dit ons wêreld oornag kan laat inkrimp en verklein.

Met siekte word ons lewe gewoonlik uitgeruk uit die polsende stroom van die alledaagse lewe en ingeperk tot die eng en benouende ruimte van ʼn steriele hospitaalkamer of ʼn enkelbed by die huis. Lees Verder>>

Om goed te wees

“Niemand is goed nie, behalwe Een, en dit is God!” (Lukas 18:19).

Wat bedoel ons as ons sê: God is goed? Wat beteken goed? God en goedheid word op baie plekke in die Bybel aan mekaar verbind. In Psalm 136:1 word die oproep om God te loof vanuit God se goedheid gemotiveer. Wanneer Jesus met die ryk jongman praat, antwoord Hy hom: “Niemand is goed nie, behalwe Een, en dit is God!” (Lukas 18:19).

Moet ons nou eers dink wat goed beteken en dit dan op God toepas, of leer ons by God wat goed beteken? Ken ons goedheid omdat ons God ken?

Artikel 1 van die Nederlandse Geloofsbelydenis beskryf God onder meer as “die alleroorvloedigste fontein van alles wat goed is”. Miskien help dit ons as ons in terme van Bybelse konsepte dink. Lees Verder>>

Om goed te wees

“Niemand is goed nie, behalwe Een, en dit is God!” (Lukas 18:19).

Wat bedoel ons as ons sê: God is goed? Wat beteken goed? God en goedheid word op baie plekke in die Bybel aan mekaar verbind. In Psalm 136:1 word die oproep om God te loof vanuit God se goedheid gemotiveer. Wanneer Jesus met die ryk jongman praat, antwoord Hy hom: “Niemand is goed nie, behalwe Een, en dit is God!” (Lukas 18:19).

Moet ons nou eers dink wat goed beteken en dit dan op God toepas, of leer ons by God wat goed beteken? Ken ons goedheid omdat ons God ken?

Artikel 1 van die Nederlandse Geloofsbelydenis beskryf God onder meer as “die alleroorvloedigste fontein van alles wat goed is”. Miskien help dit ons as ons in terme van Bybelse konsepte dink. Lees Verder>>

Vreemdelinge

“Jy moet ook die vreemdelinge liefhê, want jy was self ʼn vreemdeling in Egipte” (Deuteronomium 10:19).

Die Bybel praat baie van vreemdelinge. Vreemdelingskap is baie naby aan Israel se leefwêreld. Abraham het uit Mesopotamië as vreemdeling in Kanaän aangekom. Vir baie jare was Abraham se kinders vreemdelinge in Egipte. Met die ballingskap in Babilonië was hulle vreemdelinge “langs die rivier van Babilon”.

Dit is juis hulle eie ervaring van vreemdelingskap wat hulle met empatie na ander vreemdeling laat kyk het: “Jy moet ook die vreemdelinge liefhê, want jy was self ʼn vreemdeling in Egipte” (Deuteronomium 10:19); “Jy mag nie ʼn vreemdeling verdruk of laat swaarkry nie, want jy was self ʼn vreemdeling in Egipte” (Eksodus 22:21). Lees Verder>>

ʼn Skerp antwoord

Hy sê vir haar: “Dit is nie mooi om die kinders se brood te vat en vir die hondjies te gooi nie.” “Dit is waar, Here,” sê sy, “maar die hondjies eet darem van die krummels wat van hulle base se tafels afval” (Matteus 15:26-27).

Die verhaal van die Kanaänitiese vrou wat vir Jesus vra om haar dogter gesond te maak (Matteus 15:21-28; Markus 7:24-30), laat ons ongemaklik voel.

Dié vrou, wat nie ʼn Jood is nie, vra vir Jesus om ʼn onrein gees uit haar dogter te dryf. In Markus antwoord Jesus dat sy moet wag dat die kinders eers eet en dat dit nie mooi is om die kinders se kos vir honde te gooi nie. Haar antwoord, wat sy in geloof gee, is dat honde darem die krummels onder die tafel kan eet. Lees Verder>>

Jesus maak ontbyt

Toe sê Jesus vir hulle: “Kom eet” (Johannes 21:12).

Johannes 21 was nog altyd vir my een van die fassinerendste oomblikke in die Bybel.

Die opgestane Here Jesus maak vir sy geliefde dissipels ontbyt – brood en vis – en Hy nooi hulle om saam met Hom te eet.

Dit is ook in dié Evangelie dat Jesus hulle voete gewas het. Jesus se gasvryheid en diensbaarheid laat ons ongemaklik voel. Dit is ongehoord– in elk geval vir die Skepper van die hemel en die aarde. Lees Verder>>

Saameet – saamwees

“Ek is die brood van die lewe” (Johannes 6:35).

Wat bind ons aan ander gelowiges? Sekerlik die feit dat ons saameet. Wat eet ons saam? Die brood, natuurlik. Ons is die tafelgemeenskap, Jesus se gaste.

Ons kan selfs verder gaan en sê die brood is ook ʼn teken. Ja, ons proe dit, voel dit, ruik dit en breek dit, maar dit is ook die liggaam van Christus. Dit bind ons saam, want Paulus het geskryf daar is tog net een liggaam en een brood.

Ons word ook in die liggaam ingedoop; ons is die liggaam en word deur die liggaam gevoed. Jesus het boonop gesê: “Ek is die brood van die lewe” (Johannes 6:35). ʼn Brood wat iemand vir altyd sal versadig. Lees Verder>>

Die krag van ontferming

God het toe die vroedvroue self ook voorspoedig gemaak. Omdat hulle Hom gedien het, het Hy vir hulle huisgesinne gegee (Eksodus 1:20-21).

In Eksodus 1 en 2 ontmoet ons ʼn hele paar vroue wat agente van bevryding genoem kan word. Vroue wat vanweë hulle warm harte lewens gered en die weg gebaan het vir God om in te gryp en die Israeliete uit Egipte te red.

Ons lees van die vroedvroue Sifra en Pua wat besluit het om te jok omdat hulle geweier het om die Israeliete se babaseuntjies by geboorte te laat sterf. Hulle het dit gedoen selfs al het hulle hulle lewe in gevaar gestel. Ons lees van Moses se ma wat planne beraam het om haar kind te laat leef. Ons lees van Mirjam wat vinnig gedink het en van die farao se dogter wat die seuntjie in die mandjie jammer gekry en hom vir haarself gevat het sodat hy kan leef. Lees Verder>>

1 2 3 4 5 12