Om met geduld te wag

“Kyk na die vyeboom en al die ander bome. Wanneer hulle reeds bot, sien julle dit self en weet dat die somer naby is. So moet julle ook, wanneer julle hierdie dinge sien gebeur, weet dat die koninkryk van God naby is” (Lukas 21:29-31).

Ons leef in ʼn tyd van groot haas en ongeduld.

En tog is daar dinge waarop ons altyd weer met geduld moet wag – dinge wat nie afgedwing of ryp gedruk kan word nie. Lees Verder>>

ʼn Lied van verlange

Ek soek na U, o God, my God, ek dors na U; ek smag na U soos in ʼn dor en droë land, ʼn land sonder water (Psalm 63:1-2).

Volgens die teoloog Debie Thomas is daar in die lig van Jesus se dramatiese voorspellings in Lukas 21:25-36 ʼn tweede belangrike uitdaging of uitnodiging wat Advent aan ons bied.

Dit is om in voeling te kom met ons diepste verlangens, dit onbeskaamd te erken en sonder enige terughouding uiting daaraan te gee. Lees Meer>>

ʼn Uitnodiging tot eerlikheid

“As hierdie dinge begin gebeur, staan dan regop en lig julle kop op, want dan is julle verlossing naby” (Lukas 21:28).

In ʼn aangrypende meditasie oor wat sy noem die uitnodigings wat Advent na ons toe bring, herinner die vroulike teoloog Debi Thomas ons daaraan dat hierdie uitnodigings allermins maklik is.

In haar woorde: “The invitations Advent offers us are hard-edged … But they are essential and life-giving nevertheless. They help us to say hello to here … To find redemption in the most startling places.” Lees Verder>>

As die kragte van die hemelruim ontwrig word

“Die mense sal beswyk van vrees en spanning oor die dinge wat oor die hele wêreld aan die kom is, want die kragte van die hemelruim sal ontwrig word” (Lukas 21:26).

Lukas 21:25-36 vorm deel van Jesus se sogenaamde profetiese rede.

In dié rede kry ons ʼn blik op die katastrofiese gebeure wat hulle voortdurend in ons geskiedenis herhaal. En wat die mensdom gewoonlik verskrik, verward en onseker laat.

In die tyd van die apostels was hierdie gebeure die gerugte van opstande en oorloë, van onrus en die val van groot stede, van aardbewings en vloede, van chaos en verskrikking. En dan natuurlik alles wat daarop volg wanneer die kragte van die hemelruim, soos Jesus dit stel (Lukas 21:26), skielik ontwrig word – armoede, hongersnood, siekte en die vlug van die talle ontheemdes na ander lande. Lees Verder>>

Wanneer kinders afstand neem

Bo alles moet julle mekaar hartlik liefhê, want die liefde bedek baie sondes (1 Petrus 4:8).

Dit is nie ʼn vreemde verskynsel dat baie kinders, veral in hulle adolessente jare, ʼn irritasie met hulle ouers ontwikkel en dan meer krities raak oor hulle manier van doen nie.

Sekere kinders kom selfs in opstand teen hulle ouers en neem afstand – dikwels vir baie jare.

Vir die meeste ouers is hierdie soort vervreemding ʼn diep ontstellende ervaring. Veral wanneer hulle voel dat hulle opofferings vir hulle kinders groot en altyd goed bedoel was. Lees Verder>>

ʼn Rimpeling wat saak maak

“Dan is daar die mense by wie daar soos op goeie grond gesaai is, wat die woord hoor en aanvaar en vrug voortbring” (Markus 4:20).

ʼn Vriend wat ʼn suksesvolle skrywer is, stuur dié week aan my ʼn brief waarin hy die lot van skrywers en hulle werk ligweg bekla.

In sy brief verwys hy na ʼn joernalis wat die volgende kwytgeraak het oor boeke waarin skrywers gewoonlik hulle harte uitstort. Sy woorde was: “Vyftig jaar gelede reeds was om só ʼn boek te publiseer soos om ʼn klip in ʼn dammetjie te gooi en te kyk hoe hy sink, terwyl die rimpelings ʼn paar sekondes uitdu.”

Self voeg my vriend dan by: “Deesdae is dit soos om daardie selfde klip in die oseaan te gooi – daar is kwalik ʼn rimpeling.” Lees Verder>>

ʼn Dubbele uitdaging

Oefen jou liewer om in toewyding aan God te lewe (1 Timoteus 4:7).

ʼn Baie goeie vriend van my wat bekend is vir sy onblusbare energie en lewenslus, word onlangs onverwags deur siekte platgetrek.

Eers is dit die hart wat lol sodat vyf are van dié belangrike orgaan vervang moet word. Toe is dit weer die rug se werwels en senuwees wat pla. Sodat hy nouliks kan beweeg. Lees Verder>>

Twee verskillende seine

“Kom na My toe almal wat vermoeid en swaar belas is, en Ek sal julle rus gee” (Matteus 11:28).

ʼn Vriend van my wat ʼn sielkundige is, moet dikwels paartjies wat sukkel om hulle huwelikbootjie bo water te hou, van raad bedien.

Onlangs deel hy ʼn interessante waarneming hieroor met my.

Benewens ʼn klompie neutrale seine wat deel van ons daaglikse omgang met mense vorm, is daar veral twee groot seine wat die aard en groei van ons verhouding met die ander bepaal. Die een is waar jy deur jou woorde of gedrag mense openlik of op subtiele maniere van jou af wegstoot. Dit gebeur veral wanneer jy die ander bly verwyt, beskuldig of vaspen met woorde soos: “Jy was nog altyd so …” Lees Verder>>

Reguit, maar welwillend

ʼn Openlike bestraffing is beter as liefde wat onsigbaar bly (Spreuke 27:5).

Die afgelope week moes ek ʼn brief skryf waarin ek iemand se uitnodiging tot ʼn ontmoeting en gesprek oor konflik waarin hy betrokke is, moes afwys.

Ek het goeie redes hiervoor gehad, en alhoewel ek agterna ietwat sleg gevoel het, het ek geweet dit was die regte ding om te doen.

ʼn Goeie vriend van my het later my besluit ondersteun en bevestig met die woorde: “ʼn Reguit en eerlike woord of antwoord kan pynlik wees, maar is dikwels tot heil van die ander. In sekere omstandighede is sulke reguit woorde selfs ʼn vorm van goedhartigheid (kindness) en welwillendheid.” Lees Verder>>

1 2 3 4 113