Negatiewe uitroepteken

“My God, my God, waarom het U My verlaat?” (Matt 27:46).

Calvyn het gesê die woorde “ter helle neergedaal” staan nie om dowe neute juis aan die einde van die ry geloofstellings oor Jesus se lyding nie. Want hierdie woorde vat alles saam wat reeds daaroor gesê is; dit lê opnuut die aaklige diepte van sy lyding bloot.

Die woorde sê nie net dat Jesus ons met sy hellevaart van die hel verlos het nie; dit beklemtoon weer, dringender, dat Jesus erger gely het as enige mens voor Hom of na Hom. Hy is vervloek, verwerp, deur sy eie mense … en deur God. ’n Mens hoor sy helse smarte, sy absolute verlatenheid, in die kreet wat kort voor sy dood oor sy lippe kom: “My God, my God, waarom het U My verlaat?” (Matt 27:46). Ons het werklik nie die vaagste benul watter lyding juis hierdie Godverlatenheid vir Jesus moes wees nie. Al wat ons kan sê, is: Dit was hel …  LEES VERDER

Uit die hel na die hemel

Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee (Ef 2:6).

Dat Christus “ter helle neergedaal” het, het nie altyd in die geloofsbelydenis gestaan nie. Dié frase is eers na die vierde eeu nC in die Apostoliese Geloofsbelydenis opgeneem. Maar die saak waaroor dit hier gaan, leef reeds van die begin af in die hart van die kerk.  "

Blom uit die graf na Bo

Deur die doop is ons immers saam met Hom in sy dood begrawe, sodat, soos Christus deur die wonderbaarlike magsdaad van die Vader uit die dood opgewek is, ons ook so ’n nuwe lewe kan lei (Rom 6:4).

Die belydenis dat Jesus begrawe is, sal nie eers eendag, met ons begrafnis, betekenis hê nie. Dit het vandag reeds betekenis vir ons lewe. Om te bely dat Jesus gesterf het en begrawe is, is – al klink dit nie so nie! – ’n belydenis vol belofte. Vol lewe. Omdat God lewe skep uit die dood van Christus. Uit die graf van Jesus kom daar groei, bloei die lewe, blom ook ons lewe!  LEES VERDER

Die wins van die dood

Om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins (Fil 1:21).

Toe Jesus die ryk van die dood betree het, kon die dood Hom nie daar hou nie!

Hy het daardeur getree en anderkant, aan die kant van die ewige lewe, uitgetree. Triomfantlik. Dit beteken nie dat Hy teruggekeer het na ons kant van die graf nie. Hy het eerder ons weg deur die dood en graf heen berei. Daarom is die graf in sekere sin nie meer ons “ewige rusplek” nie, maar ’n plek van wag en afwagting. Ons verwag die opstanding van die liggaam. So het die dood vir ons bloot ’n poort geword, ’n deurgang na die ewigheid.  LEES VERDER

Sleutels vir die doodslot

Ek het die sleutels van die dood en die doderyk (Op 1:18).

As teoloog het Karl Barth ook oor die werklikheid van ons dood en ons begrafnis geskryf. Hy vergeestelik die onaangename werklikheid nie op ’n vae, vroom manier nie, maar praat heel aards daaroor. Dit is inderdaad ontstellend, sê hy, om daaraan te dink dat ek ook eenmaal in ’n koue kis agtergelaat sal word. Daar sal ’n dag kom wanneer my vriende en familie hulle ruikers en kransies op my graf sal laat en sal teruggaan na die wêreld van warmte en lewe en lig, en ek sal alleen agterbly … Dit is inderdaad onaangenaam om daaraan te dink dat my gedagtenis nog so ’n bietjie sal bly lewe by die mense wat my geken het, maar as hulle te sterwe kom, sal ook die herinneringe aan my daarmee heen wees. Dit is inderdaad onaangenaam om daaraan te dink, sê hy, dat ek wat nou so lewenskragtig en dinamies is, dat ek wat nou so jonk en idealisties is, ook eenmaal sal verval tot beendere, tot stof, tot niks.  LEES VERDER

Insek sonder angel

“Dood, waar is jou oorwinning? Dood, waar is jou angel?” (1 Kor 15:55)

Dat Jesus begrawe is, het sy volgelinge daardie eerste dae met groot hartseer en wanhoop vervul. Maar vir ons hou dit net blydskap in. Want die graf is die straf op ons sonde … maar selfs hierdie uiterste straf het Jesus gewillig op Hom geneem. Hy het die ryk van die dood betree, namens ons.  LEES VERDER

Ses voet is te vlak

“Wie in My glo, sal lewe, al sterwe hy ook; en elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nooit sterwe nie” (Joh 11:25-26).

Die Apostoliese Geloofsbelydenis wil nie ’n greintjie twyfel laat oor die werklike, liggaamlike dood van Jesus nie. Daarom voeg ons ná “gekruisig is” nie net die woorde “gesterf het” by nie, maar ook “en begrawe is”. Waarmee ons sê: So ernstig het God die wêreld, die sondige wêreld, opgeneem dat Hy sy Seun in die graf laat neerlê het. So het Hy die verderf van die wêreld in sy uiterste konsekwensie betree. Skynbaar gaan alles hier onder, ook die reddingsdaad van God. Tot onder in die graf.  LEES VERDER

Hoogste troef

Die genadegawe wat God gee, is die ewige lewe (Rom 6:23).

Die dood is ’n vyand. ’n Mens sou selfs kon sê: ons grootste vyand. Een teen wie ons almal in elk geval uiteindelik die stryd gewonne moet gee. Die dood wen altyd. Want dis die tweelingboetie van die sonde, en: “Die loon wat die sonde gee, is die dood” (Rom 6:23).

In sy bekende gedig “Skoppensboer” noem Eugene Marais die dood “die hoogste troef”. LEES VERDER

Een vir almal

Daar is nie een wat goed doen nie, selfs nie een nie (Rom 3:12).

Christus se kruisdood het ’n hele paar sake duideliker gemaak as wat dit ooit tevore was. Een daarvan is die radikale verlorenheid van die mense, ’n grondige sondigheid. Daarom het die redding van so ’n wêreld so ’n verskriklike prys gekos.

Karl Barth, die bekende teoloog, het gesê: “Net omdat Christus moes sterf, moet ons aanvaar dat die hele wêreld doemwaardig is voor God.” Nêrens blyk dit duideliker as op Golgota nie. Nêrens word die donker dieptes van ons opstandigheid, ons ongehoorsaamheid, ons afvalligheid van God so skerp in die lig gestel as wanneer dit oor die land rondom Golgota donker word nie (Matt 27:45).  LEES VERDER

Die hemel is oop

Op daardie oomblik het die voorhangsel van die tempel van bo tot onder middeldeur geskeur (Matt 27:51).

Jesus het soos enige ander mens gesterf. Hy het opgehou asemhaal. Sy hart het gaan staan. Die dood het ingetree. Uit die wond in sy sy het bloed en water gekom, ’n teken dat Hy werklik dood was (Joh 19:34).

En tog was sy dood anders. Hy sterf nie soos ’n tragiese held nie. Sy dood bevestig nie maar net die verganklikheid van alles nie. Nee, Hy sterf as Messias, as Middelaar.  LEES VERDER

1 2 3 4 125