Home » Februarie » Ons moet, want ons mag

Ons moet, want ons mag

En nou doen ek ’n beroep op julle, broers, op grond van die groot ontferming van God: Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is (Rom 12:1).

“Heiligmaking” is iets wat Christene as ’n ideaal najaag. Maar baie dink dit is ’n menslike prestasie. Allesbehalwe! Dit is nie so dat my weergeboorte alles God se genade was, maar dat ek nou self verder moet klaarkom nie. Ook in ons heiligmaking is daar die geheimenis, die wonder, van God en mens, en mens en God. Anders gestel, ons najaag van heiligmaking rus geheel en al in die genadedaad van God in Christus. Omdat Hy gesterf en opgestaan het, kan ons, mag ons, moet ons heilig wees.

Paulus toon hierdie verband treffend aan wanneer hy ’n beroep op sy mede-Christene doen om op grond van die groot ontferming van God hulleself as lewende en heilige offers aan God te gee (Rom 12:1). Hulle moet dit doen, maar hulle mag dit net doen op grond van wat God reeds gedoen het.

Ons moet daarom heiligmaking najaag asof alles van ons afhang, en tog die hele tyd die oog gevestig hou op God, heeltyd van sy genade afhanklik wees, asof en omdat alles van Hom afhang.

Dit werk amper soos met roeiers op ’n snelvloeiende rivier: Die roeiers weet dit is eintlik die krag van die stroom wat hulle verder voer en na die eindpunt bring, en tog moet hulle self ook roei, spane in die water steek en sweet …

Gee jouself vandag aan God, omdat jy kan, omdat jy mag, omdat jy moet.

Ook in heiligmaking is daar die wonder van God en mens, en mens en God.

Here, ek offer my aan U, want U het U vir my geoffer. Amen.

Johan Cilliers